Najlepszy czas na wypoczynek

Klimat panujący na wyspie jest zróżnicowany i zależny od jej rejonu. Podczas gdy lasy i tereny górzyste często osnuwa mgła, wieje silny wiatr i pada deszcz, w zatokach osłoniętych od wiatru skałami niemal bez przerwy świeci słońce. Najprzyjemniej wypoczywa się w południowej części La Gomery, gdyż na północy ocean potrafi zaskoczyć zimną wodą nawet najodporniejszych turystów. Od maja do stycznia wyspa przywita nas piękną pogodą i doskonałymi warunkami do opalania, pływania i wycieczek.

Najlepsze miejsca do wypoczynku

Turystyczne życie kwitnie przede wszystkim na południu wyspy. Tu znajdują się zarówno największe hotelowe kompleksy - „Jardin Tecina”, jak i mniejsze oraz tańsze pensjonaty, na przykład „Maria” w Valle Gran Rey – najstarszy hotel La Gomery, który istniał już wówczas, gdy na wyspę przybywały pierwsze dzieci-kwiaty.

Atrakcje turystyczne, czyli co warto zobaczyć

Czarne plaże

Jedną z niewątpliwych atrakcji tej malowniczej wysepki są naturalne czarne plaże. Większość z nich pokrywa drobny piasek, ale bywają także kamieniste. Wszystkie są za to niewielkie, otoczone skałami, a jeśli tylko zechcemy to bez problemu odkryjemy dla siebie swoją „prywatną” odludną zatoczkę...

Park Narodowy Garajonay

Położony w samym sercu wyspy rezerwat przyrody wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. I nic dziwnego! Las, który porasta ten obszar, nazywany laura silva, czyli lasem laurowym, tworzą nie tylko rzadko spotykane wawrzyny, ale także wierzba i sosna kanaryjska, erica arboreum – wrzos-olbrzym (bywa, że osiąga nawet 25 m wysokości) oraz ok. 20 gatunków drzew sprzed milionów lat. Takiemu bogactwu natury sprzyja tu przede wszystkim wilgotny klimat.

Sebastian de la Gomera

A na koniec…ciekawostka

La Gomera to jedyne na świecie miejsce, którego mieszkańcy, zwłaszcza ci najstarsi, znają język...gwizdany. Dawniej porozumiewali się nim pierwotni mieszkańcy wysp – Guanczowie, wykorzystując ten niezwykły sposób przekazywania informacji przede wszystkim do ostrzegania się wzajemnie przed nadciągającym niebezpieczeństwem, zwłaszcza ze strony nieproszonych gości ze Starego Kontynentu. Dziś, aby zachować pamięć o nim, dzieci uczą się tego języka w szkole.